ดวงใจอะนูบิส

เทพราทรงรถเคลื่อนไปในท้องฟ้า ทุกทิศาระยิบระยับสว่างไสว แต่ยังมีที่ซึ่งมีเคยได้รับแสงจากนกาลัย คือสถานอันสถิต... บุตรแห่งเทพมรณา ณ ที่นั้นมีดมิด สรรพชีวิตมิได้รับอนุญาตให้ล่วงล้ำ ตลอดมาอะนุบิสพานพบเพียงคนตาย สดับเพียงสำเนียงเงียบ แลรู้สึกเพียงความเยียบเย็นเปลี่ยวร้าง เลยพลอยให้นึกสงสัย อันใดเรียกว่า 'รัก'... อันใดเรียกว่า 'หัวใจ'... ทำไมมนุษย์ถึงมีในสิ่งที่เทพเช่นตนมีมี ด้วยอยากเห็น... อยากเป็น... อยากรู้จัก... อะนูบิลจึงแบ่งภาคลงไปยังอาณาจักรแห่งทราย เพื่อที่จะพบว่า... สิ่งซึ่งหามิได้ในโลกหลังความตาย คือความหวั่นไหว... ยินดี... แลปวดร้าวในใจ... ยามอยู่ใกล้นางผู้ไขปริศนาให้กับคำถามที่ค้างคา

Click to rate this post!
[Total: 0 Average: 0]

Leave a Comment

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *